ΕΤΟΣ ΝΣΤ' • ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2013 • ΤΕΥΧΟΣ 2

αναρτήθηκε στις 10 Δεκ 2013, 4:18 π.μ. από το χρήστη Lweb Διαδικτυακές Λύσεις   [ ενημερώθηκε 14 Δεκ 2013, 2:09 μ.μ.από Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων ]
ΛΟΓΙΑ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΙΝΑΚΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΟΜΒΡΙΟΥ 2013
ΗΛΙΑ ΜΠΑΚΟΥ: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ: ΣΥΓΧΥΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑΤΩΝ 65
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ 67
ΗΜΕΡΙΔΑ 12ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013 69
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΗΣ Π.Ε.Θ. ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 73
ΙΩΑΝΝΗ Β. ΚΟΓΚΟΥΛΗ: ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ - ΜΑΘΗΜΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ - ΩΣ «ΣΗΜΕΙΟΝ ΑΝΤΙΛΕΓΟΜΕΝΟΝ» 79
ΜΙΧΑΗΛ ΤΡΙΤΟΥ: ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ, ΔΟΞΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ 95
Π. Β. ΠΑΣΧΟΥ: ΑΠΟΗΧΟΙ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ 98
ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΟΤΣΟΛΑΚΟΥ: ...ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ 101
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΛ. ΜΠΑΚΟΥ 103
ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ 107
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ Π.Ε.Θ. 110
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ 118
ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΕΣ 122
ΛΗΦΘΕΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ 124
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΕΣ-ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ 125
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΤΕΧΟΝΤΟΣ ΤΕΥΧΟΥΣ

Πνευματική κρίση: Σύγχυση Πίστεως θεσμών και Ιδεολογημάτων

Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνεται αλλά και βιώνεται σε μεγάλο μερος η ανατροπή διαχρονικών αξιών του εθνικού, θρησκευτικού και κοινωνικού βίου της χώρας μας. Η υποβάθμιση της γλώσσας, η στρέβλωση της εθνικής μας Ιστορίας, η άρνηση της Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως, η απομείωση της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και η ενασχόληση πολιτικών, οικονομικών και άλλων Δημοσίων Φορέων σχεδόν αποκλειστικώς και μόνο με τον υλιστικό ευδαιμονισμό και η ιδιοτέλεια παράλληλα είναι κάποια απο τα βασικώτερα γνωρίσματα της παθογένειας της εποχής. 
Συγκεκριμένα: Η κοινωνία μας διακρίνεται σε κλειστές συντεχνίες, οι οποίες κατοχυρώνονται και νομοθετικά. Λειτουργούν με βάση την ειδική μεταχείριση των νόμων. Ιδιαίτερα οι νομοθετούντες - ο πολιτικός κόσμος, διαχειρίζεται σχεδόν τα οικονομικά κατά βούληση προσωπική και ιδιοτελή. Δημιουργεί υψηλές αποδοχές και άλλα ευεργετήματα ως συντεχνία και επιπλέον ιδρύει Οργανισμούς με ιδιαίτερα μισθολόγια, ούτως ώστε ο κλητήρας της Βουλής, των ΔΕΚΟ ή κάποιου Οργανισμού να έχει αποδοχές δυό και τρείς φορές υψηλότερες του Στρατηγού, ή του Ανωτάτου δικαστικού λειτουργού, του Καθηγητού Πανεπιστημίου κ.π.ά. Καταργείται έμμεσα η αξιοκρατία αλλά και το δικαίωμα του ανθρώπου να εργάζεται για να ζεί αξιοπρεπώς, να έχει τα απολύτως αναγκαία υλικά αγαθά και την παροχή αγαθών κοινής ωφέλειας. 
Η Δικαιοσύνη σχεδόν απώλεσε την ευρύτερη έννοια του Δικαίου, απογυμνώθηκε απο το ήθος και τις αρετές της ζωής και του ηθικού νόμου και κράτησε μόνο τον τύπο του γράμματος του νόμου. Διαμορφώνεται Δίκαιον αθεΐας - υλιστικού ολοκληρωτισμού, χωρίς χριστιανική ηθική. 
Το πλεόνασμα που απολαμβάνουν οι ολίγοι προέρχεται απο τον κόπο και το υστέρημα των πολλών. Και ενώ κλυδωνίζεται το δημοκρατικό Πολίτευμα απο την απαξία, τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας αντιλαμβάνονται τη Δημοκρατία μόνον ως αρχή της πλειοψηφίας. Δεν θέλουν να κατανοήσουν ότι η αρχή της πλειοψηφίας δέν συνιστά Δημοκρατία εάν αυτή δεν παρακολουθείται απο τις διαχρονικές αξίες και αρετές, απο την Ιστορία, τη θρησκευτική πίστη, την ισηγορία, και το πνευματικό και ιστορικό παρελθόν του λαού. 
Το τραγικώτερο όμως είναι ότι και η Ποιμαίνουσα Εκκλησία αδυνατεί να ορθοτομήσει το λόγο της Αληθείας του Χριστού. Να διακηρύξει, ό,τι έχει παραλάβει διαμέσου των αιώνων και βίωσε ως σώμα Χριστού. 
Λειτουργεί ανάμεσα στη συντεχνιακή μορφή της κοινωνίας ως μόρφωμα κοινωνικό και όχι ως Εκκλησία του Σαρκωθέντος, Κηρύξαντος, Σταυρωθέντος, Αναστάντος και Αναληφθέντος «και πάλιν ερχομένου κρίναι ζώντας και νεκρούς», Ιησού Χριστού και Λόγου του Θεού. Αντί να διακηρύξει το Δίκαιο της Αγάπης, της Χάριτος, της Πίστεως και της Δικαιοσύνης του Θεού, αγωνίζεται, ως μη ώφειλε, να καταλάβει θέση ανάμεσα στις συντεχνίες της Κοινωνίας. Αλήθεια τι άλλο πράττει, όταν διακηρύσσει ότι και οι άθεοι - αριστεροί είναι οι καλύτεροι Χριστιανοί; ή όταν αποδέχεται την άποψη ότι «ένας άθεος μπορεί να διδάξει καλύτερα το Μάθημα των Θρησκευτικών απο ένα ζηλωτή θεολόγο;» Ή όταν η Ποιμαίνουσα Εκκλησία διοργανώνει Συνέδρια με την Αριστερά (σημ. με άθεους) και που δεν παρουσιάζει το δικό της λόγο, το κήρυγμα του Θεανθρώπου Ιησού, αλλά παραμορφωμένη φιλανθρωπία ή κοινωνική αλληλεγγύη; Όλα αυτά δηλώνουν σαφή εκκοσμίκευση της εν Χριστώ Θείας Αποκαλύψεως και της Εκκλησίας Του. 
Δηλαδή μετέχει (;) έτσι την δέχονται και την θέλουν -, ως μιά συντεχνία θρησκευτικού χαρακτήρα με κάποια κοινωνικά και κοινά γνωρίσματα αθέων κοινωνικών συστημάτων. Τι άλλο πράττει η Ποιμαίνουσα Εκκλησία όταν επί σειρά ετών με πολλαπλές Εισηγήσεις Συνοδικών για το ΜτΘ δεν ορθοτομεί το λόγο της του Χριστού Αληθείας και παράλληλα να μην αφουγκράζεται τις επισημάνσεις Θεολογικών Συλλόγων, Ιεραρχών, Ηγουμένων και πολλών άλλων, που όμως επισημαίνουν τη σιωπή της σε μιά περίοδο που ανατρέπονται τα πάντα απο την αθεΐα και απο φωνές πού εμπλέκουν τα ιδεολογήματά τους με την επιστήμη της Ιστορίας, της Αλήθειας, της εξ Αποκαλύψεως Θείας Πίστεως;
Εάν οι Πολιτειακοί και θεσμικοί παράγοντες εμπλέκουν την ιδεοληψία τους, τα ιδεολογήματά τους, όποια και εαν είναι αυτά, με την επιστήμη και την Πίστη, αντιθέτως η Εκκλησία δεν δικαιούται να γίνεται παρακολούθημα αυτών. Η Εκκλησία έχει το αναστάσιμο κήρυγμα, τον κατηχητικό της λόγο, τον Σαρκωθέντα Λόγον του Θεού για να μεταφέρει στο πλήρωμά της αλλά και προς κάθε αντίθετη άποψη χωρίς συναινέσεις και συμβιβασμούς. Η Εκκλησία θέτει πάντοτε ζήτημα Αληθείας εν Χριστω, την οποία δεν διαπραγματεύεται με εκπτώσεις, συγκερασμούς και συναινέσεις. 
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η Ιερά Σύνοδος της Ελλάδος θα αναλάβει, «θα αναπληρώσει τα ελλείποντα» του παρελθόντος και η Ιεραρχία της Εκκλησίας θα αποφανθεί για όλα τα εκρεμούντα θεολογικά - εκκλησιαστικά και εθνικά θέματα που ταλανίζουν το Ορθόδοξο πλήρωμα.

Ηλίας Δ. Μπάκος
Comments